vrijdag 05 mei 2017
20:00 uur

Geschiedenis

Op 16 november 1909 werd EVV opgericht door het samengaan van twee Eindhovense clubs namelijk Sparta en Eindhovia.

 

Eindhoven begon haar voetbalcarrière in de tweede klasse van de Brabantse voetbalbond en werd reeds in het tweede seizoen kampioen in deze klasse. EVV promoveerde naar de eerste klasse van de B.V.B. in het zelfde jaar, waarin zij de koninklijke goedkeuring op haar statuten kreeg.

 

Dat de club reeds het volgende seizoen in de derde klasse van de Nederlandse Voetbalbond kon uitkomen dankte zij aan de oratorische talenten van haar voorzitter. Hij hield op de algemene vergadering van de N.V.B. zulk warm pleidooi, dat de promotie van zijn ploeg zonder strijd op het groene veld, een feit werd.

 

In het seizoen 1915-16 behaalde EVV het kampioenschap in de derde klasse N.V.B. en promoveerde naar de tweede klasse.

 

Fusie

 

Op 11 juni 1921 kwam de fusie tot stand tussen EVV en Sparta Gestel. De combinatie bleek voortreffelijk te kloppen want binnen het eerste jaar van haar bestaan veroverde zij het eerste klasserschap. Dit team, waarvan vooral de voorhoede van enorme kracht was, debuteerde in de eerste klasse zo goed dat het de naam "De schrik van het Zuiden" verwierf.

 

Op 12 juni 1937 veroverde Eindhoven de K.N.V.B. beker door De Spartaan in de finale te Amsterdam met 1-0 te kloppen.

 

In het seizoen 1938 - 1939 veroverde EVV voor de eerste keer het kampioenschap in de eerste klasse. In de competitie om het landskampioenschap werd Eindhoven vierde.

 

Eindhoven werd in het seizoen 1941-42 wederom kampioen. Eindhoven had in dit jaar de minst gepasseerde achterhoede van Nederland, 22 wedstrijden, slechts 16 maal gepasseerd.

 

Deze achterhoede bestond uit: Piet van Veghel (doel), Piet Giesbers, Toon Schampers en spil Huub van Gemert. In de strijd om de landstitel liet Eindhoven in de laatste wedstrijd, thuis tegen ADO 1-1, de kans liggen om deze titel te veroveren.

 

Daarna braken, onder leiding van trainer Wim Groenendijk,  de glorieuze vijftiger jaren aan.

 

Na eerst tweemaal op de tweede plaats te zijn geëindigd, werd in het seizoen 1952-1953 het kampioenschap behaald door PSV in een beslissingswedstrijd in de Vliert in 's Hertogenbosch met 2-1 te kloppen. Doelpunten werden gemaakt door Frans van Tuijl en Piet van Rooij.

 

In de strijd om de landstitel speelde Eindhoven weer een beslissingswedstrijd nu tegen RCH. Deze wedstrijd werd helaas in de verlenging met 2-1 verloren.

 

Landskampioen

 

In het volgende seizoen werd Eindhoven opnieuw kampioen en maakte in de strijd om de hoogste nationale titel geen fout. Eindhoven werd in de thuiswedstrijd tegen DOS uit Utrecht kampioen van Nederland, door drie doelpunten van Noud van Melis.

 

Dit befaamde elftal bestond uit Jan Hanssen, Lambert van Tuijl, Frans van Tuijl en Frans Tebak, Frans van Kemenade, Jo Tebak, Jan Louwers, Dick Snoek (later Cor Vlemmix), Noud van Melis, Piet van Rooij en Willy Schmidt.

 

Het seizoen 1954-55, het eerste in het betaald voetbal, was voor Eindhoven ook succesvol en weer werden zij kampioen van haar klasse. Samen met drie andere Brabantse clubs, NAC, PSV en Willem II, werd de competitie om het landskampioenschap gespeeld. Eindhoven eindigde op de laatste plaats.

 

In het seizoen 1956-1957 kwam aan deze prachtige reeks een einde en degradeerde Eindhoven op 12 juni 1957 uit de eredivisie en ging een trapje lager spelen. Dit geschiedde met wisselend succes, totdat Eindhoven in het seizoen 1968-1969, na het spelen van een beslissingswedstrijd op 3 juni 1969 tegen de Volewijckers in Arnhem, degradeerde naar de tweede divisie.

 

Twee seizoenen later promoveerde Eindhoven onder leiding van de Engelse trainer Lesly Talbot weer naar de eerste divisie.

 

Eredivisie

 

In het seizoen 1974-1975 werd Eindhoven periodekampioen. In de strijd om een plaats in de eredivisie troefde het elftal, getraind door Rinus Gosens, Groningen, PEC Zwolle en Vitesse af en promoveerde naar de eredivisie.

Helaas na twee seizoenen degradeerde Eindhoven weer naar de eerste divisie.

 

Sfeerverslag van de periodetitel in 2009-2010 (met dank aan 040TV)

 

Nog achtmaal (1990-91, 1991-92, 1997-98, 2009-10, 2011-12, 2013-14, 2014-2015 en 2015-2016) veroverde Eindhoven een plaats in de nacompetitie.

Sinds 11 maart 1993 is de betaald voetbal-tak zelfstandig verder gegaan als SBV Eindhoven.

Vanaf 1 juli 2002 werd de naam EVV Eindhoven gewijzigd in FC Eindhoven.

 

Jan Louwers Stadion

 

Onder grote belangstelling werd op zaterdag 27 augustus 1994 het vernieuwde stadion van EVV Eindhoven geopend. Jan Louwers, de legendarische Eindhovense voetballer die in het seizoen 1950-1951 voor de eerste maal tot de selectie van EVV behoorde, scoorde voor Eindhoven maar liefst 89 doelpunten in competitie verband. Toen EVV in 1954 kampioen van Nederland werd, was Jan er uiteraard bij. Als hommage aan de man die Eindhoven mede "groot" maakte, draagt het stadion aan de Aalsterweg zijn naam.

 

Het Jan Louwers Stadion is een renovatie van het oude stadion in het gemeentelijke sportpark aan de Aalsterweg. Het stadion aan de Aalsterweg werd officieel geopend op zondag 9 september 1934 met een vriendschappelijke wedstrijd tegen Ajax. Deze wedstrijd werd verloren met 2-8.

 

In de jaren negentig is het stadion in diverse fases verbouwd tot het huidige Jan Louwers Stadion.

 

In 1994 is de hoofdtribune verbouwd tot sponsortribune met businessclub en rechts van deze tribune is een overdekte zittribune gebouwd. Aan de zuidkant is achter het doel een open zittribune verrezen welke in 1996 verbouwd is tot een overdekte zittribune. In het seizoen 1998-1999 is de tribune aan de linkerkant van de sponsortribune verschenen samen met nieuwe kleedkamers en kantoren. Ook is in dat jaar aan de lange zijde een nieuwe overdekte zittribune gebouwd, evenals het supportershome.

 

In het seizoen 2006-2007 hebben de tribunes in het Jan Louwers Stadion namen gekregen van andere oud clubiconen als Noud van Melis, Dick Snoek, Frans Tebak en Henk Bloemers.